Hoe de oorlog tegen drugs het Amerikaanse justitiesysteem kapot maakte

Hoe de oorlog tegen drugs het Amerikaanse justitiesysteem kapot maakte

Door: Robin Smienk

Sinds de jaren `80 is het aantal gedetineerden in de Verenigde Staten verdubbeld. Het overgrote deel van de gevangenen zit vast voor geweldsloze drugsmisdrijven. Eén op de 25 blanke Amerikaanse mannen komt ooit in zijn leven in aanraking met justitie. Eén op de drie Afro-Amerikaanse mannen komt ooit in aanraking met justitie. Gevangenissen raken overvol; vandaag de dag zitten er ruim 2,5 miljoen Amerikanen achter de tralies. De kosten voor het onderhouden van deze gevangenissen drukken zwaar op de begroting van het land. Rechters voelen zich gedwongen zware straffen op te leggen. Jonge mannen en vrouwen verdwijnen voor de rest van hun leven achter slot en grendel voor relatief klein vergrijpen zoals het roken van marihuana. Hoe is dit probleem ontstaan? En erkent de Amerikaanse politiek vandaag de dag dit probleem?

Crack

Het is juni 1968. Een nieuwe drugs komt op de markt. Deze drugs met de naam crack, trekt als een ware ziekte door de Verenigde Staten. Omdat crack een relatief goedkope drug is, gebruikt men dit veel in arme, met name zwarte wijken. Dit zorgt ervoor dat de politie zich vooral focust op deze wijken. Dit zorgt vervolgens weer voor een enorme toename van het aantal zwarte Amerikanen dat in de gevangenissen terecht komt. Het aantal moorden stijgt, het aantal mensen dat overlijdt door drugsgebruik stijgt enorm en de angst zit er bij zowel de bevolking als de wetgever goed in. In 1986 begint de zogenoemde ‘war on drugs’. President Ronald Reagan staat voor een keiharde aanpak en past bestaande wetgeving aan. ‘Pas op!’ zo waarschuwde hij drugsdealers en gebruikers terwijl agenten in de vooral arme zwarte wijken op dat moment begonnen met een zeer stevige aanpak. President George Bush Sr. zette vanaf 1989 het harde beleid door. Ook onder bewind van Bush werd er strengere wetgeving ontwikkeld. Door de angst voor de drugsepidemie werden deze wetten vrij gemakkelijk door de senaat en het huis van afgevaardigden aangenomen en ingevoerd. ‘Meer gevangenissen, meer bewakers en een drie keer en je bent uit regel’. Dit was de boodschap van president Clinton in 1993. Drie keer gepakt worden met ook maar de kleinste hoeveelheid verdovende middelen betekende vanaf dat moment een levenslange gevangenisstraf. Zowel republikeinse als democratische presidenten hanteerden deze harde lijn.

Reagan

Bush Sr.

Clinton

 

 

 

Schikking

Het grootste deel van de rechtszaken waarbij drugs in het spel is resulteert in een schikking tussen aanklager en verdachte. Dit omdat verdachten erg bang zijn dat ze de maximale, vaak levenslange, gevangenisstraf opgelegd krijgen als ze de zaak voor de rechter laten komen. Het gevolg van het accepteren van een schikking is dat verdachten al na een eerste drugsmisdrijf een gevangenisstraf krijgen van vijf tot vijftien jaar. De hoeveelheid drugs die bij iemand gevonden wordt heeft geen invloed op de strafmaat. Eén gram crack cocaïne telt voor de wet even zwaar als honderd gram cocaïne.

Re-integratie

Als veroordeelden in de Verenigde Staten hun straf hebben uitgezeten krijgen ze veertig dollar en worden ze op straat gezet. Vanuit het justitiesysteem is er zelden tot nooit begeleiding. Met hun strafblad en het gebrek aan sociale vaardigheden en ‘know how’ over hoe het gaat in de “echte” wereld buiten de gevangenispoort, komen ex-gedetineerden zeer moeilijk aan een baan. Het feit dat deze werkloze en ontheemde ex-gedetineerden maandelijks nog een bedrag, ongeveer honderd dollar, moeten betalen voor de proceskosten van hun eigen proces van jaren geleden, vergroot dit probleem aanzienlijk. Re-integratie wordt hiermee een schier onmogelijke zaak. Als de ex-gedetineerde niet betaalt verdwijnt hij wederom in de gevangenis. Het verrotte justitiesysteem houdt zich zelf hiermee in stand en veroordeelden komen in een vicieuze cirkel terecht.

Gelijkheidsbeginsel?

Politieagenten worden afgerekend op het aantal verrichte arrestaties. Patrouilles, controles en arrestaties vinden vaak plaats in arme zwarte wijken omdat deze wijken door de politietop als risicowijken worden gezien. Hier richten de agenten op straat zich dan ook op. Uit onderzoeken is gebleken dat het helemaal niet zo is dat zwarte Amerikanen crimineler zijn dan blanke Amerikanen. Zwarte Amerikanen worden echter vaker gecontroleerd en daardoor vaker opgepakt dan blanken. Daarnaast is het systeem corrupt. Denk je echt dat de blanke zoon van de burgemeester die gepakt is met een joint een zelfde straf krijgt als een jongen uit een arme zwarte wijk? Er zijn tal van voorbeelden de afgelopen jaren waaruit blijkt dat dit niet het geval is. Het gelijkheidsbeginsel in de Amerikaanse grondwet is in de praktijk niet meer dan een mooi stukje tekst. Veel Afro Amerikaanse vaders, waaronder de eerste zwarte procureur-generaal Eric Holder, hebben daarom hun even noodzakelijke als  treurige praatje met hun zoons. In dit gesprek leggen vaders aan hun kind uit hoe ze zich moeten gedragen als ze staande worden gehouden door de politie. Zaken als ‘hou je handen in het zicht’ en ‘draag een riem zodat je niet je broek aan de broekband op hoeft te trekken`, dit kan gezien worden als het grijpen naar een wapen’ zijn door bovenstaande omstandigheden niet langer een goed bedoeld advies voor veel jonge donkere mannen, maar verplichte kost.

Wetsvoorstellen

Vandaag de dag is de Amerikaanse politiek het er gezamenlijk over eens dat het systeem niet goed werkt. Republikeinse en democratische senatoren werken samen aan wetsvoorstellen om wetten aan te passen en strafoplegging te matigen. Ook oud presidenten zoals Bill Clinton, die in de jaren `80 en `90 voorop liepen bij het ontwerpen van de wetgeving waardoor het justitiesysteem vandaag zo slecht werkt, zien in dat hun wetten niet werken. Puur en alleen hard optreden, zwaar straffen en opsluiten heeft niet het gewenste effect. Hopelijk een conclusie waar ook aankomend president Trump iets van leert.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.